Wat is ‘NU’ het probleem?

Als ik hier zit is het helemaal goed.
Ch: Wat zie je als je kijkt vanuit waar het allemaal goed is? Of wat zie je dan niet?

Wat nu verdwenen is, is een soort van wanhoop: ‘Er is niets waar ik me aan vast kan houden, er is geen richting’.
Ch: En nu je hier zit? Is er dan richting?

Nee!
Ch: Is er iets waar je je aan vast kunt houden?

Nee.
Ch: Wat is er wel?

Er is lichtheid. Als ik naar jou kijk ontstaat er lichtheid, openheid, ruimte.
Ch: Je kijkt naar mij maar er gebeurt iets in jouw lijf. Wat gebeurt er, waar land je nu, waar kom je in thuis?

Ik zak. Ja, meer in mijn lijf, meer in mijn hart.
Ch: Kijk eens of je dat gevoel wat je nu ervaart, tot je kunt nemen. Oh wow! Het is natuurlijk niet zo dat het gevoel in jou komt omdat ik hier zit. Ik stop niet op magische wijze iets in jouw systeem. Het is al in jou! Dus het was er ook toen je nog niet hier zat. Het komt niet zo maar plotseling in jouw lijf vallen.

Dus toen ik hier nog niet zat…
Ch: …lukte het je minder gemakkelijk om daar contact mee te maken. That’s it!!

Ja, het gevoel wordt overschaduwd door allerlei gedachten.
Ch: Aandacht gaat dus blijkbaar meer naar de gedachten en de verhalen die in je hoofd rondgaan, dan naar dat wat er nu in je lijf is. En wanneer er werkelijk gevaar is, dan schakelt het systeem ook net zo  vanzelf over naar het vege lijf redden en komt het tot actie.
Hier zitten en er over praten helpt je realiseren dat deze lichtheid, deze openheid en deze ruimte er ook al was! Een realisatie, die jij je de volgende keer wellicht herinnert en dan kunt toepassen!

We blijven oefenen om onze aandacht te richten en we blijven elkaar nodig hebben. Het is niet zo dat er geen richting of geen houvast is. Het is blijkbaar nog lastig om de aandacht te brengen naar iets wat altijd al rust IN en ALS jou. Nu, hier!

Je weet vast wel dat je van die momenten kunt hebben dat je heel erg snakt naar iets. Een koekje, een biertje, chocolade of wat dan ook. Als je goed oplet en je kunt de trekkracht weerstaan, dan is zo boeiend dat dit ‘snakken’ niet eens 10 minuten duurt en daarna is het weg en is je aandacht weer vrij. Zo’n waarneming is ongelooflijk waardevol! Probeer het maar.
Als je de trekkracht kunt ‘verdragen’ zonder er op te reageren, dan lost het ‘snakken naar’ ook ineens op. Het is weg en mijn ervaring is dat ik me dan dieper relaxed en blij voel.

Ik vraag me af hoe ik dit toe kan laten of hoe ik er bij kan blijven in plaats van er van weg te gaan.
Ch: Dit is het begin, je praat er over, je ervaart het nu, direct, in je lijf. Met dit verhaal er bij kun je nieuwsgierig worden en gaan onderzoeken wat er gebeurt als je nu eens niets doet als je je wanhopig voelt, zonder richting en zonder houvast!

Toen ik vanmorgen wakker werd, voelde ik me ongelooflijk moe. Daar heb ik vaker last van. Ik ben bij wijze van spreken te moe om te praten. Dan denk ik: hoe moet ik hiermee de dag door komen?
Ch: Hoe verhoud jij je met die moeheid?

Ik weet gewoon niet hoe ik er mee om moet gaan. En is een enorm verzet.
Ch: Precies (lacht), laat dat nu het probleem zijn. Je hoeft er niet ‘mee om te gaan’. Je voelt het, je vindt het lastig en dan ga je er over denken. Hoe kom ik hier van af!
Maar … als je niet weet hoe er mee om te gaan, is er ook de optie om nieuwsgierig worden. ‘Go, ik ben zo moe, wat zou er aan de hand kunnen zijn? Ik ben benieuwd hoe het vandaag verder zal gaan? Wat is nu het meest ondersteunend voor mij.’

Ik vind het vreselijk. Ik wil het helemaal niet hebben.
Ch: Het is precies deze strijd waar je zo moe van wordt.
Wat mij zelf jarenlang steeds weer opnieuw uit deze mindfuck haalde (en haalt), is een diepe ademhaling nemen en mezelf de vraag stellen: ‘Wat is NU het probleem?’
Dan komt er een antwoord en dan vraag je jezelf na een diepe ademhaling: ‘en wat is daar NU het probleem in?! En na het volgende antwoord vraag je weer: ‘En wat is daar NU het probleem in?’
Als je dit een aantal keren doet, merk je op een gegeven moment dat er iets veranderd is. Waarschijnlijk een ervaring zoals je aan het begin van dit gesprek had. Je komt aan in dit moment en de muizenissen verdwijnen. Je bent weer IN jezelf aanbeland in plaats van verdwenen in de loop van je gedachten! Je bent in staat om op te merken dat er ook een lichtheid, openheid en ruimte is.

Ik wil ook in gesprek

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *