Present!

Ik leg voor mezelf altijd een hogere lat neer dan voor anderen.
Ch: Hoe ondersteunend is dat eigenlijk?

Niet zo ondersteunend nee.
Ch: Wat zou er gebeuren als je de ruimte die je een ander gunt, ook jezelf gunt?

Iemand zei dat ik me klein houd. Ik begrijp dat wel; ik laat me terughouden door allerlei angsten.
Ch: Je bent je dus ook bewust van je ingehoudenheid.

Maar ik voel ook het verlangen om mezelf te laten zien!
Ch: Daar heb je vandaag gehoor aan gegeven door dit onderwerp te bespreken!

Zullen we eens wat proberen?
Hoe zit je nu? Word je eens bewust van je ruggengraat.
Het lijkt alsof hij een klein beetje ingezakt is. De functie van je ruggengraat is je lichaam overeind houden. Laat hem dat gewoon doen. Dat doet hij graag voor je.
Dan kun je een soort fierheid in ervaren, een soort statigheid. Voel eens van binnen hoe het is dat je lichaam zo mag zitten. Wat ik zie is dat het meer ruimte in neemt. En dat is niet iets wat extreem veel moeite kost. Of wel?

Nee, maar ik vind het wel enger.
Ch: Dat is oké, dat kan ik snappen, maar vertel me eens hoe het van binnen voelt.

Het voelt groot.
Ch: Het voelt precies zo groot als je bent. En ga nu eens terug in de houding zoals je zat. Dat is comfortabel, dat ben je gewend, zoals een oude versleten pantoffel die nog wel lekker zit. Hoe is dit?

Het lijkt veiliger in deze ingezakte houding, maar niet groot.
Ch: Precies. Nu je deze twee houdingen weet, mag je je gaan realiseren: ‘wacht eens even, in die statige houding vind ik meer van mij’. En dat is heel iets anders dan het over-strekken. Dat is niet comfortabel.
Hoe voelt het van binnen?

Eigenlijk toch wel eng en het is ook fijn om ruimte in te nemen. Maar ik ben dit helemaal niet gewend.
Ch: Laten we onszelf vooral ook de tijd geven om te wennen aan alles wat we in eerste instantie eng noemen. Je zegt namelijk ook: ik vind het fijn!

Stel je eens een enthousiast kind voor dat iets heel spannend vindt en tegelijkertijd niet kan wachten totdat het plaats vind. Daar zijn ook beide aanwezig, maar het enthousiasme is meestal krachtiger….. huppakee daar gaat het kind…..!!

Wat ik nu zie is dat je gezicht meer kleur krijgt en dat er een grote glimlach op je gezicht verschijnt.
Experiment: nu gaan we weer even terug naar de vorige houding.

Dat voelt bijna als mistroostig.
Ch: (lacht) Nu kun je jezelf af en toe af vragen: ‘Waar ben ik van binnen?’ Dat drukt zich uit in je houding. ‘Kan ik mezelf een liefdevol klein zetje geven?’ Niet naar overschreeuwen maar naar present zijn.

Aanwezigheid.
Ch: Ja en dan hoeft er nog steeds niets gedaan te worden.

Ik ervaar heel duidelijk een verschil. Ik ben er!! Wat heerlijk!!
Ch: En geef jezelf ook de ruimte om er aan wennen dat aanwezigheid je natuurlijke staat is.

Ik wil ook in gesprek

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *