De kramp laat los!

Ik had gisteren een mooi gesprek met iemand voor wie ik tot die tijd eigenlijk bang was. Ik zie nu, dat mijn angst niet met hem, maar met mij te maken heeft..
Ch: Je ziet dat jij hem als het ware in een bepaald beeld gevangen houdt.

Ja, ik zag hem altijd als een gevaarlijk iemand. En ik zie nu dat het een gewoon mens is, net zoals ik.

Lees meer

Om te delen...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Leven zonder de glaswand

 

In een opleiding die ik doe kreeg ik als feedback, dat ik het mooi kan vertellen maar dat ze het niet geloven. Soortgelijke feedback heb ik eerder gehad. Ik worstel met wat dit is.
Ch: Herken je het?

Het is wel weer een eye-opener en inmiddels herken ik het ook wel.
Ch: Wat zeggen ze tegen je?

Ik praat over iets maar ik ben niet echt aanwezig. Lees meer

Om te delen...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Dat wat er is wil ik niet!

Contact. Intimiteit.
Ch: Wat is er met contact en intimiteit?

Ik zou er het liefst van weg rennen.
Ch: En blijkbaar ook niet.

Nee, ik heb er zo’n verlangen naar.
Ch: Hoe of waar ervaar jij nu contact? 

Er is veel spanning in mijn lichaam.
Ch: Waar ervaar je die spanning? Lees meer

Om te delen...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Kan ik ook zo wreed zijn?

Ik las een bericht waar ik van moest huilen. In India is een meisje verkracht en daarna in brand gestoken. In eerste instantie was mijn hart alleen bij het meisje. De daders, daar kon ik niets mee. In de loop van de dag probeerde ik mijn aandacht ook naar de daders te brengen. Wow, hoe houd ik mijn hart open? Naar het meisje is niet moeilijk, maar naar hen! Zo moeilijk! De vraag die bij me op komt is dan; ‘Kan ik ook zo wreed zijn?’  Lees meer

Om te delen...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Leven zonder achterdeur

Ik was gisteren bij mijn vriendin en ik vertelde haar dat ik ook naar een andere vriendin zou gaan. Die in dezelfde stad woont. Via dat verhaal kwamen we er bij dat zij altijd voelt dat ik een soort achterdeur heb: misschien komt er wel een betere vriendin. Een soort vriendin+.
Ch: En klopt dat?

Ja.
Ch: Dat is een eerlijke onderkenning. Laten we daar mee beginnen. Denk jij dat het je wat kan opleveren om geen achterdeur te hebben?

Misschien kan het wel allebei! Vol voor haar en gaan en..
Ch: En nog iets achterhouden. Je kunt het simpel bekijken. Je staat in de keuken om voor 140 mensen te koken. Kun je het je dan permitteren om te zeggen: ik kook, maar doe het niet vol. Hoe ziet je dag er uit met zo’n houding? Daar weet je, dat als je je niet helemaal geeft, het zeker niet extatisch wordt! Lees meer

Om te delen...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Kwaliteit ontdekken in je overlevingsstrategie

Zichtbaarheid is nog steeds een thema voor mij.
Ch: dat zal voorlopig wel zo blijven denk ik.

Omdat ik niet zichtbaar ben?
Ch: Nee, omdat je altijd meer zichtbaar wordt in wie je bent. Dat is een eindeloos en doorgaand proces.

Dat dacht ik ook. Ik hoor mensen zeggen dat ze mijn rust erg waarderen en ik dacht: Hé, dat zit bij elkaar in de buurt. ‘De rust bewaren’ ben ik ook, het lijkt alleen zo op ‘niet zichtbaar’.
Ch: Een heldere en wezenlijke onderkenning! Lees meer

Om te delen...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Help, ik ga ten onder…..

Ik dacht dat het leven na het afstuderen een feestje zou zijn maar alles gaat gewoon door. Ik voel veel angst.
Ch: In feite is alles een nieuw begin. Je bent de studie gaan doen vanuit een verlangen. Daar heb je nu een stuk van gerealiseerd. Maar de studie was niet alleen om de studie maar ook om iets wat NA de studie zou komen. Dat is in feite nu.

Lekker helder.
Ch: Wat is het meest verontrustend?

Lees meer

Om te delen...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Ik haak af….

Ik heb soms zo veel moeite om naar mensen te luisteren. Zeker als het alleen vanuit het hoofd komt. Dan haak ik al gelijk af.
Ch: ‘Wacht even, ik begrijp je niet.’ Is dat wellicht ook een optie om te zeggen. Moet je zogenaamd beleefd zijn?

Lees meer

Om te delen...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Jouw onmisbare stem in het geheel

V: Ik kom thuis na een weekje in de natuur en op mijn werk is alles al beslist over wie vertrekt en wie daarvoor in de plaats komt. Ik voel me niet gezien als hoofd van de afdeling.
Ch: Fair om te zeggen: “Ik was er graag bij betrokken geweest, ik had er ook graag iets over te zeggen gehad?” Dat mag je toch tot uitdrukking brengen? Je staat met hart en ziel in je werk! Natuurlijk was je er graag bij betrokken geweest!
Daar kun je mee in contact gaan. Daar kun je mee naar een paar mensen gaan en zeggen: “Hé, ik had het graag in een eerder stadium gehoord. Nu voelt het alsof ik het kant-en-klaar op mijn bordje krijg en ik het maar te slikken heb. Ik wil dat wel doen, maar het is niet echt fijn.” En dan kijk je wat er gebeurt.
Lees meer

Om te delen...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Vrouwenkleur

V: Vrouw zijn, hoe doe je dat?
Ch: Hoe doe je dat? Of; hoe doe je het niet? Ik heb altijd mannelijke leraren gehad, maar na het overlijden van Ted ontmoette ik een vrouwelijke leraar. Zij is op en top een vrouw. Destijds was ik ook bezig met vragen als: “Wat is vrouw zijn, wat is nou vrouwelijk en wat is een vrouwelijke leraar?” Toen ik het wezen van deze vrouw tot me liet doordringen, was het alsof al mijn cellen opnieuw open gingen en de boodschap was: “Vrouw zijn is gewoon zoals ik ben, met al mijn veelheid, met al mijn ruimte, met al mijn kleuren!”  Lees meer

Om te delen...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn