Kan ik ook zo wreed zijn?

Ik las een bericht waar ik van moest huilen. In India is een meisje verkracht en daarna in brand gestoken. In eerste instantie was mijn hart alleen bij het meisje. De daders, daar kon ik niets mee. In de loop van de dag probeerde ik mijn aandacht ook naar de daders te brengen. Wow, hoe houd ik mijn hart open? Naar het meisje is niet moeilijk, maar naar hen! Zo moeilijk! De vraag die bij me op komt is dan; ‘Kan ik ook zo wreed zijn?’  Lees meer

Om te delen...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Leven zonder achterdeur

Ik was gisteren bij mijn vriendin en ik vertelde haar dat ik ook naar een andere vriendin zou gaan. Die in dezelfde stad woont. Via dat verhaal kwamen we er bij dat zij altijd voelt dat ik een soort achterdeur heb: misschien komt er wel een betere vriendin. Een soort vriendin+.
Ch: En klopt dat?

Ja.
Ch: Dat is een eerlijke onderkenning. Laten we daar mee beginnen. Denk jij dat het je wat kan opleveren om geen achterdeur te hebben?

Misschien kan het wel allebei! Vol voor haar en gaan en..
Ch: En nog iets achterhouden. Je kunt het simpel bekijken. Je staat in de keuken om voor 140 mensen te koken. Kun je het je dan permitteren om te zeggen: ik kook, maar doe het niet vol. Hoe ziet je dag er uit met zo’n houding? Daar weet je, dat als je je niet helemaal geeft, het zeker niet extatisch wordt! Lees meer

Om te delen...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Kwaliteit ontdekken in je overlevingsstrategie

Zichtbaarheid is nog steeds een thema voor mij.
Ch: dat zal voorlopig wel zo blijven denk ik.

Omdat ik niet zichtbaar ben?
Ch: Nee, omdat je altijd meer zichtbaar wordt in wie je bent. Dat is een eindeloos en doorgaand proces.

Dat dacht ik ook. Ik hoor mensen zeggen dat ze mijn rust erg waarderen en ik dacht: Hé, dat zit bij elkaar in de buurt. ‘De rust bewaren’ ben ik ook, het lijkt alleen zo op ‘niet zichtbaar’.
Ch: Een heldere en wezenlijke onderkenning! Lees meer

Om te delen...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Help, ik ga ten onder…..

Ik dacht dat het leven na het afstuderen een feestje zou zijn maar alles gaat gewoon door. Ik voel veel angst.
Ch: In feite is alles een nieuw begin. Je bent de studie gaan doen vanuit een verlangen. Daar heb je nu een stuk van gerealiseerd. Maar de studie was niet alleen om de studie maar ook om iets wat NA de studie zou komen. Dat is in feite nu.

Lekker helder.
Ch: Wat is het meest verontrustend?

Lees meer

Om te delen...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Ik haak af….

Ik heb soms zo veel moeite om naar mensen te luisteren. Zeker als het alleen vanuit het hoofd komt. Dan haak ik al gelijk af.
Ch: ‘Wacht even, ik begrijp je niet.’ Is dat wellicht ook een optie om te zeggen. Moet je zogenaamd beleefd zijn?

Lees meer

Om te delen...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Op zoek naar jouw gezicht

Al vanaf mijn eerste levensdagen ben ik op zoek geweest naar jouw gezicht.
Vandaag mocht ik het aanschouwen.
Vandaag zag ik de charme, de schoonheid, de onbeschrijflijke gratie van het gezicht
waarnaar ik op zoek was.
Vandaag heb ik jou gevonden en
degenen die mij gisteren nog uitlachten en beschimpten,
hebben er nu spijt van dat zij niet hetzelfde zochten als ik. Lees meer

Om te delen...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn